Startuje 8. edycja Rankingu Szkół Przyjaznych LGBTQ+
Szacunek to nie przywilej. Otwartość to nie ideologia. To dwa filary, na których powinna stać każda szkoła. Właśnie dlatego hasłem 8. edycji Rankingu Szkół Przyjaznych LGBTQ+ jest „Szkoła Szacunku”. Po raz kolejny oddajemy głos tym, którzy wiedzą najlepiej, jak wygląda codzienność w polskiej szkole: uczniom i uczennicom szkół średnich.
Czego nie mierzy ocena z zachowania?
Polska szkoła jest bardzo sprawna w ocenianiu. Ocenia wiedzę, frekwencję i aktywność na lekcji. Nie ocenia jednak tego, co dzieje się między lekcjami: w korytarzach, szatniach, grupach klasowych na telefonie i w ciszy pomiędzy kolejnymi godzinami. A to właśnie tam rozgrywa się codzienne życie uczniów i uczennic, które dla wielu z nich jest źródłem realnego cierpienia.
Jak wynika z badania przeprowadzonego w ramach Rankingu Szkół Przyjaznych LGBTQ+ 2025, hejt i dyskryminacja nadal są wszechobecne w polskiej szkole. 70% ankietowanych deklaruje, że obawia się o bezpieczeństwo swoje lub swoich rówieśników. Obawy młodych osób są związane z brakiem systemu wsparcia w polskich szkołach. Około jedna trzecia uczniów nie była w stanie wskazać ani jednej dorosłej osoby pracującej w szkole, której mogłaby zaufać w trudnej sytuacji.
Z danych z Rankingu 2025 wynika również, że przemoc nie zniknęła z polskiej szkoły: doświadcza jej lub zauważa ją ponad 40% ankietowanych. Tylko 1 na 4 uczniów w polskim systemie edukacji może liczyć na zajęcia antydyskryminacyjne. To problem, którego nie da się rozwiązać jedną decyzją. To proces, którego musimy podjąć się wspólnie: od poziomu Ministerstwa Edukacji Narodowej po nauczycieli i nauczycielki w każdej, nawet najmniejszej szkole.
Zeszłoroczne badanie wykazało także, że ponad 27% ankietowanych regularnie doświadcza przemocy psychicznej jako ofiara lub świadek. Dzieje się to z różnych powodów: nie tylko dlatego, że są członkami społeczności LGBTQ+, ale także z powodu odmiennego pochodzenia, wyglądu, sprawności czy umiejętności. Czasem bez żadnego powodu.
Ranking Szkół Przyjaznych LGBTQ+ nie powstał po to, by zawstydzać szkoły. Powstał po to, by je zobaczyć i by zobaczyć, czego brakuje, a co już działa.
Dwie wartości, jedno pytanie
- edycja Rankingu opiera się na dwóch fundamentalnych wartościach: szacunku i otwartości. Nie są one synonimami. Uzupełniają się i dopiero razem tworzą środowisko, w którym każda osoba może się uczyć, rozwijać i być sobą.
Szacunek bez otwartości to tolerancja bierna, warunkowa i niewystarczająca.
Otwartość bez szacunku to przedstawienie widowiskowe, puste i niebezpieczne.
Razem tworzą szkołę, w której każda osoba może być sobą. I to właśnie mierzymy.
Szacunek - fundament, nie dodatek
Szacunek to uznanie, że każda osoba, niezależnie od tego, kim jest, kogo kocha i jak siebie określa, ma pełne prawo do godności, bezpieczeństwa i równego traktowania. W szkole przejawia się on na kilku poziomach jednocześnie.
Szacunek w szkole oznacza:
- Uznanie i nazwanie: zwracanie się do każdej osoby właściwym imieniem i zaimkami zgodnymi z jej tożsamością.
- Aktywną obronę: gotowość do reagowania, gdy ktoś jest krzywdzony lub poniżany.
- Godność w codzienności: brak mowy nienawiści, obraźliwych przezwisk i deprecjonujących komentarzy w przestrzeni szkoły.
- Równe standardy: jednakowe zasady dla wszystkich, niezależnie od tożsamości, orientacji czy pochodzenia.
- Zaufanie i wsparcie: obecność osób wśród grona nauczycielskiego i uczniowskiego, na które można liczyć w trudnej sytuacji.
- Widzialność bez konsekwencji: możliwość bycia sobą bez obawy przed karą lub wykluczeniem.
Badania pokazują, że zaufanie do nauczyciela nie jest wyłącznie kwestią relacji osobistej, ale także zdrowia psychicznego. Uczniowie LGBTQ+, którzy mają w szkole choćby jedną zaufaną osobę dorosłą, wykazują istotnie niższy poziom depresji i myśli samobójczych niż osoby pozbawione takiego wsparcia.
Brak szacunku nie zawsze przybiera formę otwartej agresji. Często jest subtelny i przez to jeszcze bardziej szkodliwy:
- Uprzedmiotowienie i etykietowanie: redukowanie osoby do jej tożsamości lub pojedynczych cech.
- Milczenie jako przyzwolenie: brak reakcji kadry i uczniów na przejawy poniżania, co w praktyce je normalizuje.
- Selektywna godność: szacunek okazywany tylko wybranym, warunkowy i nierówny.
- Instrumentalizacja: traktowanie różnorodności jako problemu do zarządzania.
- Hierarchia człowieczeństwa: nieformalne przekonanie, że niektóre osoby zasługują na mniej troski.
- Pozorny szacunek: deklaratywna życzliwość bez żadnych działań.
Szczególnie groźne jest milczenie. Badania nad interwencją świadków pokazują, że bierna postawa osób postronnych, zarówno uczniów, jak i nauczycieli, jest jednym z najsilniejszych czynników utrwalających przemoc w szkole. Kiedy nikt nie reaguje, osoba krzywdzona otrzymuje komunikat: „to, co ci robią, jest normalne i akceptowalne”.
Otwartość - działanie, nie deklaracja
Otwartość to aktywne tworzenie środowiska, w którym różnorodność jest zasobem, a każda osoba ma równy dostęp do wspólnoty szkolnej. To nie stan, ale proces wymagający codziennej pracy całej społeczności szkolnej.
Otwartość w szkole oznacza:
- Widoczność, wzmacnianie, włączanie i współpracę: aktywne zapraszanie wszystkich do uczestnictwa w życiu szkoły.
- Bezpieczną i przyjazną przestrzeń: środowisko wolne od lęku dla każdej osoby.
- Dobre relacje w klasie i między klasami: kulturę wzajemnego szacunku wśród samych uczniów.
- Zaufanie między uczniami a nauczycielami: relacje oparte na autentyczności, a nie na kontroli.
- Komfort i bezpieczeństwo całej społeczności: nie tylko wybranych grup.
- Równe szanse: jednakowy dostęp do oferty edukacyjnej i wsparcia.
Brak otwartości oznacza:
- Wykluczenie i dyskryminację: formalne lub nieformalne odmawianie dostępu do wspólnoty.
- Agresję psychiczną i fizyczną oraz mikroagresje: zarówno jednorazowe akty przemocy, jak i codzienne sygnały, że ktoś tu nie pasuje.
- Brak reakcji na przemoc i dyskryminację: bierne przyglądanie się krzywdzie.
- Utrwalanie stereotypów: powielanie krzywdzących przekonań w języku i programie nauczania.
- Nierówne traktowanie ze względu na cechy prawnie chronione.
- Brak równych szans w dostępie do edukacji i projektów.
Otwartość ma mierzalne konsekwencje zdrowotne. Przegląd sześciu badań opublikowany w Journal of School Nursing wykazał, że uczniowie LGBTQ+ w szkołach z pozytywnym klimatem szkolnym mieli istotnie niższe ryzyko myśli samobójczych i rzadziej doświadczali objawów depresji niż ich rówieśnicy w szkołach nieprzyjaznych. Szkoła otwarta dosłownie ratuje życie.
Na tym tle sytuacja w Polsce pozostaje alarmująca. Według danych Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej 39% uczniów LGBTQ+ w Polsce w wieku 15-17 lat ukrywa swoją tożsamość w szkole. To wynik wyraźnie wyższy niż średnia unijna wynosząca 30%.
Dlaczego szkoła jest kluczowa?
Szkoła to nie tylko miejsce nauki. To środowisko społeczne, w którym młode osoby spędzają kilka godzin dziennie przez kilkanaście lat. To tutaj kształtują się tożsamość, poczucie własnej wartości i wzorce relacji społecznych.
Badania wskazują, że włączenie tematyki LGBTQ+ do programu nauczania i edukacji antydyskryminacyjnej wiąże się z mniejszą liczbą incydentów przemocy motywowanej uprzedzeniami, wyższym poczuciem bezpieczeństwa i lepszymi wynikami akademickimi uczniów. Zmiana norm grupowych jest możliwa. Uczniowie, którzy widzą, że interwencja jest społecznie ceniona i wspierana przez rówieśników, częściej reagują na przemoc i częściej stają w obronie krzywdzonych.
Szkoła otwarta to szkoła, w której bycie po stronie drugiego człowieka jest normą.
Jak to mierzymy?
Ranking Szkół Przyjaznych LGBTQ+ to narzędzie stworzone przez uczniów dla uczniów. Od 2018 roku zbiera anonimowe odpowiedzi ze szkół średnich w całej Polsce. W poprzednich edycjach udział wzięło ponad 22 000 uczniów z ponad 2 500 szkół.
Ankieta 8. edycji mierzy szacunek i otwartość w pięciu wymiarach:
- Widoczność: czy osoby LGBTQ+ mogą istnieć w przestrzeni szkoły.
- Bezpieczeństwo: przemoc psychiczna, fizyczna i cyberprzemoc.
- Wsparcie: zaufane osoby wśród kadry i uczniów.
- Postawa kadry: reakcje nauczycieli i dyrekcji, stosowanie właściwych zaimków.
- Ogólną ocenę: poczucie bezpieczeństwa i gotowość do polecenia szkoły.
Wypełnienie ankiety zajmuje 3-4 minuty i jest w pełni anonimowe.
Oceń swoją szkołę: https://lgbtplusme.com/ranking/pl
Twój głos tworzy mapę
Wyniki Rankingu tworzą Mapę Równości, czyli narzędzie, które pomaga młodszym osobom wybrać szkołę, a szkołom daje konkretny sygnał zwrotny: co działa, a co wymaga zmiany.
Bo szkoła szacunku i otwartości nie powstaje sama. Powstaje wtedy, gdy ktoś odważy się powiedzieć: tak powinno być. I gdy ktoś inny to usłyszy.
Bibliografia
- Bartenstein, K. (2023). The importance of a supportive school climate on the mental health of LGBTQ+ students. Perspectives, University of New Hampshire Scholars’ Repository. https://scholars.unh.edu/perspectives
- Caballero-Perez, J., Lopez de Aguileta, G., & Elboj-Saso, C. (2023). Impact of an evidence-based training for educators on bystander intervention to prevent violence against LGBTI+ youth. Humanities and Social Sciences Communications, 10, 569. https://doi.org/10.1057/s41599-023-02117-8
- Kampania Przeciw Homofobii. (2019). Situation of LGBTA persons in Poland. KPH. https://kph.org.pl/wp-content/uploads/2019/07/Situation-of-LGBTA-Persons-in-Poland-10.07.pdf
- Lamarche, V. M., & Seery, M. D. (2024). Understanding the situation of bystanders to inform anti-bullying intervention in schools. Frontiers in Psychology, 15, 1452389. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2024.1452389
- European Union Agency for Fundamental Rights. (2020). LGBTI survey country data: Poland. FRA. https://fra.europa.eu/sites/default/files/fra_uploads/lgbti-survey-country-data_poland.pdf
- Watson, R. J., Veale, J., & Clark, B. A. (2024). LGBTQ+ youth policy and mental health: Indirect effects through school-based protective factors. Journal of Research on Adolescence. https://doi.org/10.1111/jora.70050
- Whitaker, K., Shapiro, V. B., & Shields, J. P. (2021). The impact of positive school climate on suicidality and mental health among LGBTQ adolescents: A systematic review. Journal of School Nursing, 37(2), 96-105. https://doi.org/10.1177/1059840520979954